Aangemaakte reacties
-
Berichten
-
Hoi,
wij werken inderdaad met een (ver)slikprotocol. Deze wordt jaarlijks herzien tijdens de slikweek. Degene die met de kinderen met CP, EMB en jonge kinderen eten vullen tijdens de slikweek bij alle kinderen een screeningsdocument in (aangepaste DDS) en de logopedisten komen in deze week in de klassen om vragen te beantwoorden en mee te kijken. We geven die week ook een klinische les over verslikken en hebben posters en ervaringsoefeningen om meer bewustwording te krijgen voor eten en drinken en slikken. Na deze week verzamelen we de gegevens en bespreken we welke kinderen een verhoogd risico hebben op verslikken. Voor deze kinderen schrijven we een protocol, soms samen met de fysiotherapeut en dit gaat ook mee naar ouders ter ondertekening. We maken eventueel ook nog een afspraak in de klas om het verslikprotocol te doorlopen bij kinderen met een korset, geen hoofdbalans, gevaar op overstrekking, etc. Niet alle kinderen kun je hetzelfde benaderen bij verslikken. We gebruiken wel de standaardadviezen vanuit de kinderEHBO, maar bespreken hoe je dit doet bij een specifiek kind met bijv: spierziekte. Wij kunnen altijd onze vragen ook kwijt bij degene van het ziekenhuis die de reanimatiecursus verzorgen.
Als er behoefte is aan ons screeningsdocument of (ver) slikprotocol als voorbeeld, dan laat het maar horen. Je kan mij ook mailen op f.roosenboom@tolbrug.nl
Hallo Ellen,
wij hebben twee jaar geleden ook gezocht naar een methode voor de taalontwikkeling op de peutergroep. Uk en Puk hebben we niet gekozen. De methode van Jules met handpop hebben we ook in huis, maar is vaak te moeilijk. We hebben voor boekjes van Fien en Milo (paulien oud) gekozen en de lespakketten via de site besteld. Dan heb je woordkaartjes en lesideeën. We hebben handpoppen van Fien en Milo. De Fien en Milo boekjes zijn geschikt voor jonge kinderen en hebben eenvoudige thema`s als aankleden, in huis, eten en drinken, dagje uit, etc. Dat vonden we iets minder terug bij Uk en Puk. Uk en Puk is wel beter onderbouwd en heeft meer lesideeën.
Hoi allemaal,
ook wij krijgen van ouders steeds vaker de vraag naar shockwave. In de regio zijn er bij ons al eerstelijns praktijken die kinderen met CP ermee behandelen. Wij zelf doen er nog weinig mee maar ik wil ouders wel goed kunnen informeren over de mogelijkheden/voordelen/nadelen etc. Wij blijven dus graag op de hoogte van de laatste ontwikkelingen.
Laatste patiënt die door eerstelijn is behandeld met shockwave (waren wij niet van op de hoogte) gaf aan er weinig /geen profijt van had gehad. Hoor graag of er al andere ervaringen zijn.
groetjes Anke van de Rijt
kinderfysio TolbrugEr werd gevraagd welke scholing er gevolgd is binnen Tolbrug op het gebied van coaching.
Intern is er een scholing gegeven genaamd “coaching” gegeven door de academy van het ziekenhuis door een kwaliteitsmedewerker (opleiding op maat).
Intern hebben alle behandelaars de cursus Motivation Interviewing gevolgd.
Daarnaast hebben enkele therapeuten de cursus “gevraagd en ongevraagd advies” gevolgd.Deze opzet van de pwp hebben we gestuurd naar de praktijken om in te vullen, zodat ze zichzelf kunnen voorstellen (al erg oud).
Hallo Chantal,
ik ben bij het overleg geweest over deze richtlijn met Joke Geijtenbeek. Zij gaf aan dat de VIking speech scale nog wel een puntje was. Deze is niet vertaald voor het nederlands en het is de vraag of dat het juiste instrument is. Hier waren nog wat vragen over. Je kunt dit terugvinden bij de implementatiekaart:”quote :Waarom Viking Speech Scale (VSS): als een kind een III, VI of V scoort, moet er verder dysartieonderzoek gedaan worden. Nu nog te onbekend met VSS. VSS kan wel een aanvulling zijn op participatiebeeld. Discrepantie spraakverstaanbaarheid en taalbegrip: verder onderzoek naar taalbegrip en taalgebruik
algemeen: meesten te onbekend met VSS. Eerst meer info over deze schaal nodig om te kunnen beoordelen wanneer te gebruiken.”
De C-Billt gebruiken we wel om het taalbegrip betrouwbaar te kunnen meten, de spraakmogelijkheden neem je ook mee met een dysartrieonderzoek (zowel op stoornis niveau en binnen de spontane spraak of participatieniveau) en daarbij is het goed om vooral ook naar de verstaanbaarheid te kijken. Daar is m.i. nog niet echt een goed instrument voor. Met het doorvragen van de CFCS heb je het met de ouders en betrokkenen het als logopedist wel over: hoe is de verstaanbaarheid voor vreemden en bekenden en inschatten van het percentage wat verstaan wordt.
